Zintuigelijk
Traject: Leeuwarden – Groningen – Den Haag – Leeuwarden
Kosten: €40,30
Bagage: Susan ^^,
Ooit dat dilemma wel eens besproken met je vrienden? Wat nou als je de keuze moest maken tussen blind zijn of doof zijn. En wat als je allebei bent of, nog erger, wordt. Sowieso is het een groot drama natuurlijk als je een van je belangrijkste zintuigen zou moeten missen. Het idee van het missen van één van onze overlevingsmechanismen, want dat is wat zintuigen in feite zijn, is natuurlijk beangstigend en we praten en denken er liever niet over.
Sterker nog, zolang iets gemeengoed wordt staan we er niet eens meer bij stil. Denk jij nog wel eens bij het opstaan “goh ben toch blij dat ik kan zien, horen, voelen, ruiken en proeven� Ik niet. Net zo fout natuurlijk dat ik er dan nu een beetje een punt van loop te maken.
De reden waarom ik erop kom is tweeledig. Enerzijds zit ik nu in de trein naar Den Haag te discussiëren met een zekere Susan hierover, en anderzijds was het ook nog eens laatst op het nieuws. In een of ander item kwam het erop neer dat men ging peilen op straat wat ‘den volk’ te zeggen had. Wat zou u kiezen? Doof of blind? Je kunt je afvragen hoe betrouwbaar zo’n weergave is want de journalistiek moet wel boeiend blijven. Maar niemand kwam er echt uit. Uiteindelijk zullen ze wel een antwoord gepushed hebben van iemand, maar dan nóg zijn de antwoorden twijfelachtig. Aan beide tekortkomingen zitten zulke fundamentele nadelen dat niemand echt een keuze kan maken; niet zien sluit je visueel af van de buitenwereld en niet kunnen horen ontneemt je van alle variatie aan geluidsgolven in de wereld die, mits in een goede frequentie, leidt tot hetgeen wij muziek noemen. Hoe kun je daar nou ooit tussen kiezen?
Een ander punt waar je op door kunt filosoferen is als je zou mogen kiezen tussen gevoel, zicht of gehoor. Zou je er dan uit komen? Ik nog steeds niet. Voor zien en horen blijven de bezwaren ongewijzigd, en gevoel is net zo essentieel, als je het mij vraagt. Zonder gevoel zou namelijk ieder levend organisme het niet lang uithouden. Denk je een leven zonder gevoel in. Geen zachte aanraking meer van je vriend(in), geen streling meer van een kat of hond, maar ook geen notie van een snee in je vinger, van de val van een paar meter hoogte, van iemand die op je schouder tikt… Oftewel van alles en iedereen die zowel een gevaar als een vriendschappelijk iets zou kunnen zijn krijg je geen input (meer). Hoewel dit klinkt als een Ver Van M’n Bed Show, is de werkelijkheid dat zeker een handvol mensen aan een zeldzame aandoening lijden die gevoel, of pijnprikkels, niet meer of niet meer goed aankomen. Als je al geen natuurlijke vijanden hebt kwijn je wel weg van eenzaamheid, gebrek aan liefde en verzorging. En zonder bewustzijn van de gevaren des levens of gebrek aan liefde redt een dier of de mens het niet lang.
Even terug naar je vrienden. Grote kans dat die allemaal gezond van lijf en leden zijn. Stel je nu eens voor dat je ze vandaag voor het laatst zal zien. Bovendien verslechtert je gehoor dramatisch hard en aan het einde van de week kun je niet meer zien noch horen. Bedenk je wel dat je inmiddels minimaal 16 tot 19 jaar hebt mogen leven mét alle gemakken van dien. Ineens moet je zonder leven. Het maakt het mijns inziens nog een hardere klap als je beter hebt geweten. Je weet hoe het er ooit allemaal heeft uitgezien en je weet hoe het was, ooit. Wat zou je doen? Is de drang om te overleven groter dan je wens als een normaal mens door het leven te gaan? Kun jij de kracht opbrengen om met die enorme handicap fris in het leven te blijven staan, er ‘het beste ervan maken’? Wat ik zo moeilijk aan het verlies van deze twee zintuigen vind, is dat het je totaal buitensluit van de wereld die je altijd hebt genoten. Niets horen maar OOK niets zien betekent dat je geen audiovisuele prikkels meer binnenkrijgt. De enige communicatie die je overhoudt is schrift en fysiek contact. Op deze manier kun je communiceren met anderen en heb je nog enig besef van anderen om je heen. Maar verder leef je constant in een groot, zwart, stille omgeving. Sommigen hebben deze onwerkelijke omgeving als hun voorstelling van ‘the afterlife’, oftewel het leven na de dood.
Merk de ironie: (De zin in) het leven kan je met niet kunnen zien en niet kunnen horen letterlijk worden afgenomen…
